กระบอกสูบของสปริงแก๊ส (ส่วนที่ ‘หนา’ ของสปริงแก๊ส) บรรจุก๊าซไนโตรเจน ซึ่งถูกอัดไว้ภายใต้แรงดันสูง ยิ่งแรงดันสูงเท่าใด แรงที่ผลักให้ก้านลูกสูบ (ส่วนที่ ‘บาง’ ของสปริงแก๊ส) เลื่อนออกจากกระบอกสูบก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น เพื่อป้องกันไม่ให้ก๊าซไนโตรเจนรั่วออกในขณะที่ก้านลูกสูบหดเข้าและยืดออก ก้านลูกสูบจะเลื่อนผ่านซีลที่หุ้มก้านลูกสูบไว้อย่างแน่นหนาบริเวณปลายกระบอกสูบ นอกจากก๊าซไนโตรเจนแล้ว ภายในกระบอกสูบยังมีน้ำมันอยู่เล็กน้อย น้ำมันช่วยเพิ่มการหน่วงเมื่อก้านลูกสูบเคลื่อนถึงตำแหน่งนอกสุด (ยืดออกจนสุด) นอกจากนี้ น้ำมันยังช่วยในการซีลและหล่อลื่น ทำให้ก้านลูกสูบสามารถเลื่อนเข้าและออกได้โดยมีแรงเสียดทานน้อยลง
ตำแหน่งของสปริงแก๊สอาจเปลี่ยนแปลงอย่างมากระหว่างตอนที่ฝาปิดเปิดและปิด ตัวอย่างเช่น สำหรับประตูท้ายรถยนต์ ตำแหน่งของสปริงแก๊สที่ติดตั้งจะกลับทิศทางโดยสิ้นเชิง ดังนั้น เมื่อติดตั้งโช้คแก๊ส เราจึงต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าน้ำมันที่อยู่ภายในกระบอกสูบสามารถไหลไปยังซีลได้เอง ไม่ว่าฝาปิดจะอยู่ในตำแหน่งเปิดหรือปิดก็ตาม
